Հասմիկ Կարապետյանը՝ մայրանալու պլանների, նոր տեսահոլովակի ու ապագա ծրագրերի մասին

10 հոկտեմբեր 2015 12:41
Հասմիկ Կարապետյանը՝ մայրանալու պլանների, նոր տեսահոլովակի ու ապագա ծրագրերի մասին

Երգչուհի Հասմիկ Կարապետյանը Life.panorama.am-ի հետ այսօրվա զրույցում պատմել է գործնական ծրագրերի, պլաններով ու նաեւ  հայկական շոու բիզնեսի նկատմամբ իր հիասթափությունների մասին:

-Հասմիկ, երկար ժամանակ է, ինչ տեսահոլովակների, նոր աշխատանքների տեսքով անակնկալ չեք մատուցել Ձեր երկրպագուներին: Հետաքրքիր է՝ ի՞նչն է պատճառը:

-   Այո, մի փոքր ուշանում է, այն աշխատանքս, որի վրա արդեն երկար ժամանակ է, ինչ աշխատում եմ, խոսքը Ավետ Բարսեղյանի եւ իմ հեղինակությամբ «Դու պիտի ապրես» երգի մասին է, որի երաժշտական պրոդյուսինգով զբաղվել է Դեր Հովան. այն արդեն ձայնագրվել եմ, բայց դրա հիման վրա տեսահոլովակ նկարահանելու ժամանակը դեռ չեմ  գտնում, քանի որ հիմա ավելի շատ զբաղված եմ անձնական կյանքով: Բայց իմ բոլոր երկրպագուներին եւ առհասարակ հանդիսատեսին ուզում եմ տեղեկացնել, որ այս շրջանի իմ՝ տեսահոլովակների տեսքով լուռ աշխատելը դեռ չի նշանակում, որ չեմ ստեղծագոծում կամ մոռացել եմ նրանց մասին, ես մասնակցում եմ բազմաթիվ համերգների, որոնք պարզապես չեն լուսաբանվում, արդյունքում հանդիսականին թվում է, թե այն արտիստները, ովքեր չեն բարձրաձայնում իրենց ամեն համերգի մասին, ուրեմն չեն աշխատում, ինչը, սխալ է:

-Ճի՞շտ հասկացա, այս շրջանում որոշել եք ամբողջովին Ձեզ նվիրել ընտանիքի՞ն:

-   Ոչ թե այդպես եմ որոշել, այլ դա է ճիշտը: Ես դա համարում եմ բնականոն եւ ճիշտ ընթացք: Ես իմ կյանքի շուրջ 20 տարիները նվիրել եմ երգարվեստին, իմ երկրպագուներին, իսկ հիմա ուզում եմ իմ նորակազմ ընտանիքին նվիրվել ամբողջությամբ, նաեւ պլաններ կան կապված մայրանալու հետ, այնպես որ հիմա ճիշտ եմ համարում իմ՝ նման գործունեությունը: Ես պետք է վայելեմ իմ սիրո պտուղը, հիմա առաջնայինը դա եմ համարում, իսկ իմ հանդիսատեսը, վստահ եմ, համաձայն է ինձ հետ եւ շատ լավ է հասկանում:

-Հասմիկ, այսօր Ձեր տարեկից շատ արտիտսների շրջանում մի տեսակ համատարած դժգոհություն կա հայկական երգարվեստի նկատմամբ, դուք էլ կարծես հիասթափվա՞ծ եք:

-   Իհարկե, կա հիասթափություն, ինչը պայմանավորված է համատարած փոփոխությամբ, այսօր ինչ-որ առումով ամեն բան իմաստազրկվել է, անհետաքրքրացել: Երգիչները, ովքեր ցանկանում են քիչ թե շատ որակյալ եւ տարբերվող երաժշտություն եւ տեսահոլովակ ներկյացանել, ահռելի գումարներ են ծախսում, բայց հավատացեք այդ գումարների նույնիսկ կեսը հետ չեն գալիս, որովհետեւ արդեն ռեստորանային երաժշտությունը մտել է հեռուստատեսություն, այսօր անորակը այնքան շատ է, բայց ամենավատն այն է, որ այդ անորակն է այսօր ճաշակ թելադրում: Այսօր նույն հեռուստատեսությունները գումարներ են աշխատում հենց նման անորակ երաժշտությունը եթեր հանելով եւ իրեն երգիչ-երգչուհի կոչող մարդկանցով, արդյուքնում՝ մենք չենք ուզում եւ հոգնել ենք այդքան գումարներ ծախսել եւ պատասխան չունենալ: Այո, մենք սիրով ենք աշխատում, թեկուզ վնասով մեր երկրպագուների համար պատրաստ ենք ամեն բան անել, որովհետեւ նույն իմ հին լսարանը ինձնից ուղղակի պահանջում է նոր երգեր, բայց մենք էլ երկաթից չենք, ինչքան կարող ենք չհիասթափվել:

-Հասմիկ, բայց Ձեր հիասթափությամբ եւ չգործելով տուժում է նոր սերւոնդը, ով հայկական երգարվեստին ծանթոթանում է նորահայտ երգիչ-երգչուհիների շուրթերով, արդյուքնում հնարավորություն չունենալով լսել հին կատարողներին:

-   Այո, այդպես է ստացվում, բայց երբ մենք մի քանի հոգով թեկուզեւ հարցազրույցների տեսքով պնդում էինք՝ հորդորելով, որ ժողովուրդը չպետք է արվեստին թելադրի, այլ հակառակը, ոչ ոք չլսեց: Ես ինքս էլ հարսանիքների ժամանակ կարող եմ պարել ռաբիզ երաժշտության ներքո, բայց դա դարձնել արվեստ, արդեն խիստ սխալ է: Գոյություն ունեն ոճեր եւ որակներ ու չի կարելի այդ ամենը իսկական արվեստի հետ դնել մեկ աստիճանի վրա: Եթե նույն հեռուստաընկերությունները ավելի հաճախ ցույց տան որակյալ երաժշտություն, (հատուկ շեշտեմ, որ ես ինձ նկատի չունեմ, եթե իմ երաժշտությունն էլ են նրանք անորակ համարում, թող իմն էլ ցույց չտան), ապա այդպես իրական արվեստը չի կորչի: Եթե եկող սերունդը լսի որակյալը, արդյուքնում չի ճաշակազրկվի:

-Բայց այսպես անարադար չի՞ ստացվում նրանց նկատմամբ, ովքեր ուզում են լսել որակյալը, բայց արդյունքում աստիճանաբար այլեւս հնարավորություն չունեն, քանի որ որակյալ երգը տարածող արտիստները չեն գործում:

-   Հասկանում եմ, բայց մեզ պետք է օգնեն: Նույն հեռուստաընկերությունները ոչ թե ստվերում պետք է թողնեն մեր կատարած աշխատանքը, այլ մեզ սատար կանգնեն: Նույն կերպ եւ համերգի կազմակերպիչները. այսօր նրանք կարող են կանգնել ու ասել՝ գիտեք Հասմիկ ջան Ձեզնով մենք այնքան գումար չենք աշխատի, որքան կաշխատենք ասենք ուրիշ մի նորահայտ երգչով, արդյուքնում սա համահայկական խնդիր է դառնում: Թեպետ համերգների մասով նշեմ, որ այսօր շատ քիչ են համերգներ կազմակերպվում, քանի որ ժողովրդին այլեւս դրանք չեն հետաքրքրում, նրանք շատ ավելի մեծ կենցաղային մտահոգություններ ունեն ու այլեւս համերգ գնալու ոչ սիրտն ունեն, ոչ էլ տոմսի գումարը: Այսօր ամեն ինչի մեջ դեպի վատը մեծ փոփոխություն կա: Այսօր ամեն բան այնքան է խառնվել, որ մարդիկ թացն ու չորը իրարից չեն կարողանում տարանջատել, իսկ տարիներ առաջ մենք մոտավոր 17-ն էինք, բայց մեզ չէր կարելի շփոթել, մենք ամեն մեկս մեր գույնն ու երանգն ունեինք, այն ժամանակ երգի առաջին հնչյուններից մարդիկ արդեն գիտեին, թե ով է բեմ բարձրացողը, իսկ հիմա ոլորտը դարձել է իսկական բորշ, բոլոր երգերն իրար այնքան նման են, որ շատ դժվար է իրարից տարանջատելը: Հիմա հայկական շոու բիզնեսում տիրում է անդեմ երաժշտությունը, որը շատ ցավալի է ինձ համար:

-Այս ամենի շտկումը միայն հեռուստաընկերությունների մե՞ջ եք տեսնում, Հասմիկ:

-  Ոչ միայն նրանց: Ես պետք է լինեմ անկեղծ եւ ասեմ, որ մեզնից էլ է շատ բան գալիս, մենք մի փոքր թուլացրել ենք մեր դիրքերը եւ ամենավատն այն է, որ իմ սերնդի մեջ պակասում է համախմբվածությունը: Մենք թույլ ենք տվել, որ այսօր այս պատկերն ունենք, բայց համախմբվելու դեպքում մեդիաներն ու կազմակերպիչներն  էլ պետք է մեզ օգնեն, ովքեր մեզ հետ համախոհ կլինեն եւ որակյալը կսատարեն: Հակառակ դեպքում միայն բունտ անելով եւ խոսելով, կարծում եմ, ոչինչ չի փոխվի, անորակ երգիչները էլի գումարներ կվճարեն հեռուստաընկերություններին, նրանք էլ օրը 15 անգամ կցուցադրեն այդ տեսահոլովակները, եկող սերունդին էլ կթվա, որ դրանք լավն են, քանի որ շատ են ցույց տալիս:

-Հասմիկ, կար ժամանակ, երբ դուք հանդես էիք գալիս որպես հաղորդավարուհի, եւ վստահաբար այդ հաղորդումները նաեւ, ի դեմս Ձեզ, ունեին մեծ վարկանիշ: Ի՞նչն է պատճառը, որ հիմա չկա՞ք այդ ոլորտում:

-    Տարիներ առաջ ես ինքս իմ կամքով այդ ոլորտից հեռացա, քանի որ կար վտանգ մարդկանց հոգնեցնելու, բայց, ինձ մինչ այսօր են գրում՝ ցանկություն հայտնելով, որ իրենց առավոտները կրկին ինձ հետ սկսվի, թեպետ հիմա այդ ոլորտից առաջարկներ չունեմ: Այնքան հետաքրքիր է՝ նույն հեռուստաընկերությունները, որտեղ պատիվ եմ ունեցել աշխատելու, վստահաբար տեղյակ են, որ ինձ հեռուստադիտողը շատ է սիրել եւ կարոտում է, սակայն հրավերներ չեմ ստանում, ինչը գուցե մի կողմից լավ է: Ես մի բան եմ նկատել՝ մեր երկրում կլանային մտածելակերպ կա՝ ընտրվում են մի քանիսը եւ տարիներ շարունակ այդ մի քանիսի շուրջ է ամեն բան դասավորվում: Չգիտեմ, թե ինչն է դրա պատճառը, բայց այդ կլանային մտածելակերպը կա: Այսօր եթե ինձ հրավիրեն մի հետաքրքիր հաղորդման համար համագործակցելու, ես սիրով կհամաձայնեմ, քանի որ ես էլ եմ կարոտել իմ հանդիսատսին դրական լիցքեր փոխանցելուն, որովհետեւ ես իմ տեսակով հենց այդպիսինն եմ՝ ես միայն չեմ վերցնում, ես փոխանցում էլ եմ:

Հեղինակ Անուշիկ Մելքոնյան


Լրահոս

Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ
Մեկնաբանություններ

Գովազդ

Ամենա դիտվող նյութերը

Գովազդ